வானவில் கம்பளம் விரித்து
கடற்கரை மணல் மீது காத்திருந்தேன்
நாம் அமர நிழல் வெளியில்
நட்டுவைத்த குடையின்
மடக்கிவைத்த உன் நினைவுகளோடு
விடுமுறை நாளொன்றில்
வானவெளியின் அடியில்..

கண்கள் விட்ட கண்ணீர்
எதுவாக இருக்கும்
நீ இல்லா காரணங்களில்?
அவைகளாகத்தான் இருக்கமுடியும்
நீயில்லா காரணங்கள்.

நான் தனிமைப்பட்ட‌
எல்லா நேரங்களிலும்
உன் நினைவுகளின்
ஒசைகளே உயிர்தருகின்றன..
பின் எதுக்கடி
விட்டுப்பிரிகின்றாய்
என்னை நொடிப்பொழுதுகளில்..
ஆயிரம் பிறைகாண‌
காத்திருக்கின்றன கண்கள்
நாம் என்ற சந்திப்பின்
நிகழ்வுகளுக்கா..
வரும் வரை காத்திருக்கும்
என் கண்கள்..
உன் நினைவுகளின்
கூடாரத்தில்
நம்பிக்கை என்ற காதலில்…

வாழ்கையின் வழியிலே
மங்கையின் ஒளியிலே
காதல் படித்தேன்
அவள் நேஞ்சின் ஏட்டிலே!

என்னிலே ஆசைகள்
எண்ணிலா நிலைகளில்
அவள் மீதிலே கொண்டதேன்?

வானம் கண்ட பிம்பம்
நானும் கொண்டதேன்?
நீயில்லா ஊரிலே
நான் தேயும் வெண்ணிலா!