விடியாத இரவெல்லாம்
உன் கண்விழியில்
வைத்தாய்

விடிந்த வானம்
தேடும் நிலவாக
என்னை செய்தாய்

மின்சார பூவின் மின்னல்
மனதோடு உரசும் தென்றல்
ஏன் தந்தாய்? நீ ஏன் வந்தாய்?

கனவோடு கண்கள் தொலைத்து
இரவெல்லாம் உன்னை தேடும்
என் தூக்கம்?

மாறன் காண மல்லிகையே
மனதில் தந்தாய் மலையினையே
ஏன் பெண்ணே?

ஓடாத நதிஒன்று
கடல் சேர்ந்த மாயம் என்ன?
தேடாத பொருளொன்று
கைசேர்ந்த அர்த்தம் என்ன?

என்னை சுற்றும் உலகம் மட்டும்
உன்னை சுற்றும் காரணம் என்ன?
கடவுள் காண கண்கள் இன்று
உன்னை கண்டு கடவுளானதென்ன?

நில்லடி!
சொல்லடி! இல்லை
கொல்லடி….

அந்த தொடுவானப்பூக்களில்
என்னதான் ஒழிந்திருக்கின்றது

யாதுமற்ற உன் சூன்யதில்
மட்டிக்கொண்ட என் மனசைப்போல

நீ சொன்னாலின்றி
எதுவுமே கேட்பதில்லை
எனக்கு

நான் இன்னும்
சொல்லாத என் காதலைப்போல!

முத்தம் பூத்த
பூமியில்
கண்ணாடி மழை

உடைந்து
நொறுங்கியது
மழையின் துளிகள்

பூக்களுக்குள்
தஞ்சம் புகுந்தது

உன் நா மின்னல்
சுலற்றி அடித்தலில்

நீரோடை மட்டும்
ஏனடீ என் மனதில்?

உன்னோடு
மழையில்
நனைந்த சமயங்களில்தான்

குடைக்குள்
பூத்த காளான்கள்
போலே

என்னுள்ளே
மழைபொழிந்த
மௌனங்களை
உணர்ந்தேன்.

நீ தலைசாய்ந்து
பார்க்கும் போதெல்லாம்

குடைசாய்கிறது
என் மனசு.

எத்தனை முறை
சொல்லியிருக்கின்றேன்

பெண்கள் மட்டும்
என்றெழுதி வைத்த
இருக்கையில்
பயணிக்காதே என்று
தேவதையே?

என் பிரிவினில்
நீ தந்த வலியைவிட

நீ எனை வாழ்த்திச்
சென்ற வரிகளே
என்னை கதரிஅழச்
செய்தது.

நான்
எதை இழந்து
தேடினேன்

நீ எனக்கு கிடைத்தாய்
என்பதின் அர்த்தத்தை

உன் முதல் முத்ததில்
ஒழிந்து வைத்திருந்தான்
மாறன்.

நீ பார்க்கையில் தான்
பார்வை என்பதின்
அர்த்தமும்
பார்க்க வேண்டும்
என்ற தவிப்பும்
புரிய ஆரம்பித்தது

உன்னை கண்டதும்
தன் கைகளை
நீட்டி அழைக்கும்
அந்த பக்கத்து
வீட்டு குழந்தை போல

உன்னை நோக்கித்
தவழ்கின்றது மனசு.

*
சற்றுமுன் நிலவரம்
காதல் அலைகளை கடந்து
கரையை கடந்தது

உன் கண்கடலில் இருந்து.
என் மனக்கரைக்கு.

*
நான் தொலைய மறுத்த
அனைத்து தருணங்களையும்
உன் கண்கள் கொண்டு
துளைத்தெடுக்கின்றாய் நீ,

உன்னுள்
தொலைந்துப் போவேனோ
என்று என்னுள் ஒழிந்து
கொள்கிறது என் காதல்.

*
சண்டைக்காரியே!
பேசாதா உன்
இதழ்களும்
பேசுகின்ற கண்களும்

எனை தாக்கும்
ஆயுதங்கள்

காதல் நிலையத்தில்
வழக்குத் தொடுத்தேன்

அதற்கு தண்டனையாக
நீ அளிக்க வேண்டும்
என்க்கு 143 முத்தங்கள்.