நீ
எங்காவது
எதையாவது
விட்டுவிட்டு போ

பத்திரப்படுத்த
வேண்டும்

என்னுள் இருக்கும்
உன் நினைவுகளுக்காக..

*
நான் எழுதும்
கவிதைகள் யாவும்
உனக்காகத்தான் என்று
சொல்வது
பொய் என்றாலும்

உண்மையும் உண்டு.

*
எனக்கு தனிமை
மிகவும் பிடித்திருந்தது

அது உன்னுடன்
மட்டும் எனும்போது..

*
நான் எழுதி அனுபிய
கவிகள் யாவும் திருடப்பட்டவையே

உன்னிடமிருந்து
மட்டும்

நான் படித்ததில்
மிகவும் பிடித்தது
உன் இதழ்களின்
வரிகளே!சில்மிஷியே
அருகினில் வா!

*
உன்
வீட்டு வாசலில்
அறிவிக்க செய்

“தேவதை ஜாக்கிரதை”

*
நீ நிலவொளியினில்தான்
நடந்து வருகின்றாய்

பதறுகின்றது என்
மனசு

ஓளியின் வீச்சில்
காயம்பட்டுவிடக்கூடாதே
உன் மேனி என்று..

*
நீ ‘ம்’ கூட
சொல்லவேண்டாம்

கடைக்கண்ணால்
மட்டும் பார்

உனக்கும் சேர்ந்து
நானே காதலிக்கிறேன்!

*
என்னை முதன்முதலாக
பார்த்தபோது
என் தாய் வடித்த
ஆனந்தக் கண்ணீரே

எனக்கும் வழிந்தது
உனை முதன்முதலாக
பார்த்தபோது…

*
“க்ஞங்ங்ங் ந்ணஜ ஒப்ப்
ம்ட்ம்ம்ம் ந்ன்ன்ன்”

புரிகின்றதா?

இப்படித்தான்
நீயில்லாத நேரங்களில்
நான்

*
உனை அழகி என்று மட்டும்
வர்ணிக்கும் தோழி மீது

கோபமாய் வருகின்றது

தேவதையே..

*
நீ
தாமதமாகவே

வருவாய் என்றாலும்

நீ வரும் வரை
துணையாக இருந்த
உன் நினைவுகளை

களையும் போதுதான்
கோபமே வருகின்றது
உன் மீது!

*
சமிபத்தில்
நீயும்
நானும்
லாபமடைந்த விஷயம்

முத்தம்.

 *
நீ என்னுடன்
சண்டையிடுவதே

முத்தம் கொடுக்கத்தான்
என்று எனக்கு
தெரியும்

அது உனக்கும்
தெரியும்

பின் எதுக்கு
சண்டை?

உன் கண்கள் என்ன
பன்பலைவரிசையா?

எப்போதும்
ஏதோ ஒன்றினை

என்
மன வானொலி

இதயத்தில்
ஓயாமல்  ஒளிபரப்பிக்கொண்டிருக்கின்றது!
உன் நினைவுகளை!

என் கண்களுக்கு கால் முளைத்து
உந்தன் பின்னால் சென்றதேன்?

இரண்டு துண்டாய் இதயம் உடைந்து
உனக்காக ஒன்று துடிப்பதேன்?

எனை கடந்து செல்லும் போது
உன் நிழல் எனை உரசுவதேன்?

யாருமற்ற சமவெளியினிலும்
யாதுமாகி எனை நீ ஆள்வதேன்?

அத்தை பெண் என்னும் அழகிகள் கூட
உன் அழகினில் அடங்கிப்போனதேன்?

நான் பரிக்கும் ரோஜாவிற்கு மட்டும்
உனையடையா ஜென்மம் ஏன்?

நீ உடுத்தும் உடைகளுக்குமட்டும்
தினம் தேவதையின் பரிசம் கிட்டுவதேன்?

அலை அழித்து சென்றப்பின்னும்
கடற்கரையில் உன் சுவடுகளை கண் தேடுவதேன்?

கேள்வியின் நாயகியாக என்னுள்
வேள்விகளை நீ நடத்துவதேன்?

எனக்கு தெரியும்
இரண்டில் ஒன்று சொல்லிவிடுவாய்!

நான் சொல்வது எப்போது
உன்னிடம்?

இதயக்கூட்டில்
உன்னை வைத்தேன்
தினமும் அதிலே
சுவாசம் செய்தேன்

வழிகள் எங்கும்
வழியை பதித்தேன்
பனியில் கூட
சூட்டை உணர்ந்தேன்

எந்தன் ஜீவனே!

வரங்கள் வாங்க
சாபம் சுமந்தேன்
வாழ்க்கை வாழ
உயிரை துரந்தேன்

பயணம் நூறு
கால்கள் கண்டும்
சேரும் இடம்
தெரியவில்லையே

எந்தன் கண்மனி!

நீ
காதல் தீயை
கண்ணில் வைத்து
காமன் அம்பை
நெஞ்சில் தைத்தாய்

ரோஜாக்கூட்டம்
நான் வளர்க்க
முள்ளை நீயும்
சூடிக்கொண்டாய்

உன் கண்துடைக்க
என் கைகள் இருந்தும்
இமைகளுக்குள்ளே
ஏன் தேக்கிக்கொண்டாய்
கண்ணீரை

சகியே!

நாம் சந்தித்தவேளையில்
ஒருவரின் சுயநலம் மற்றவருக்கு
தெரிந்தது

விழிகளை திறந்து
உனக்குள் என்னையும்
என்னுள் உன்னையும்
ரசித்துக்கொண்டபோது

அது நட்பினையும் கடந்து
காதலற்ற நிலையில்
இதயங்களை
மகரந்த சேர்க்கையில்
ஈடுபடுத்தியது
நம்மை.

நீ என்னோடு இல்லாத
ஒவ்வொரு மணித்துளியையும்
சேமித்து வைத்திருக்கின்றேன்

அந்த நிமிடங்கள்
யுகங்களானாலும்
காத்திருப்பேன்
நான்

நீ அனுப்புவதாக
சொல்லிச்சென்ற
ஈரமுத்தம் பதித்த
கடிதத்திற்காக…

புள்ளிகளை 
நிலத்திலிட்டு
கோலத்தை
என் மனதினில்
வரைகின்றாய்
தினமும்

உன் வீட்டு
வாசலில் நீர் தெளித்து  கோலம்

நான்: நீ என் பேரழகி..
நீ: பொய் சொல்கின்றாய், கவிஞனுக்கு அழகே பொய்தான்..
நன: நீ என் கவிகளுக்கு உயிர்தந்தவள்
நீ: ….?!
நான்: உலகத்தில் அனைவருக்கும் பேரழகி தாய்தான்
நீ: ……!
(கன்னம் சிவக்க என்னை உற்று நோக்கினாய் முதல் முறையாக, நானும் )

நான் தெரிந்தே
காலினை மிதித்து

தொட்டு கும்பிடும்
வேளைகளிலெல்லாம்

கால்களை ஒழித்துக்கொள்கிறாய்
சேலைகளுக்குள்

இன்றுவரை
காணமுடியவில்லையடி

தேவதையே உன்
கால்களை..

உன் கண்களை
என் கண்கள்
கண்டதில்லை

என் சூவாசம்
உன் சூவாசத்தை
சூவாசித்ததில்லை

நம் கைகள்
நான்கும் பரிசித்ததில்லை

நாம் தனிமையில் கூடி
பொழுதைக்கழிக்கவில்லை

முகங்களை
மறந்து மனசுகள்
மட்டும் மாட்டிக்கொண்டன

ஏதோ ஒரு
தவிப்பினில்

எதையோ அடைகின்றோம்
என்று

இருவருமே
தந்துகொள்கிறோம்
அன்பை.

நீயில்லா
வாழ்க்கை என்பது
எனக்கு

நிலவில்லா
வானம்போல

இருந்தும்

வானில்
உன் ஞாபக நட்சத்திரங்கள்
மின்னிபடி என்னை
வாழவைத்துவிடுகின்றது.